Sonda Ömər var idi. Ailə ilə birlikdə sadə bir həyatı var idi. O, xoşbəxt idi. Sonra bir qıza aşiq oldu. O, ordudan qayıdandan sonra onunla evlənmək niyyətində idi. Hər şey qaydasında idi, olması lazım olduğu kimi. Lakin birdən Ömər qətldə ittiham olunaraq həbsxanaya düşdü. Adət olunmuş həyat, tanış adamlar – hamısı bir anda yoxa çıxdı. Yerlərinə isə yeganə bir sual gəldi – niyə? O, beynini yandırırdı, sanki qızmar damğa kimi. Ona xəyanət etdilər, oyun oynadılar, dəhşətli bir oyunla qarşı-qarşıya qoydular. Sevgilisi Eşan, ən yaxşı dostu Cengiz və qardaşı olan Əli – hamısı bu işdə bir şəkildə iştirak etmişdilər. Ömər onu narahat edən suallara cavab tapa bilmirdi, ümidini itirmişdi… Həbsxanada həyatını dəyişən bir insanla tanış olana qədər. Ömər həbsxanada öldü, lakin onun yerinə Ezel doğuldu – başqa bir üz və başqa bir adla. O, özündən alınan hər şeyə görə intiqam almağa hazırdır, lakin əvvəlcə onun içinə kök salmış, heç vaxt azmayan, sonsuz məhəbbətini öldürməlidir…
Ezel
