Пасля таго, як жонка пакінула Неджата, ён адзін выхоўваў сваю дачку Кайру. Паколькі яна была маленькая, ён лёгка справіўся з усім, аднак дзяўчынка падрастае і пачынае задаваць пытанні пра маму. Неджат, каб не расчароўваць Кайру, распавядае ёй салодкую хлусню, ён піша ёй лісты ад імя маці. Аднойчы Кайра настойвае, каб сустрэцца з маці. Неджат у тупіку, менавіта ў гэты момант на яго шляху з’яўляецца ачаровальная Суна. Дапамагаючы адчаяннаму бацьку і маленькай дзяўчынцы, якая марыць убачыць маці, Суна аказваецца ў эпіцэнтры гульні, якая зменіць усё яе жыццё.