Пасля смерці маці двое дзяцей застаюцца на папеку ўчара, які вельмі жорстка ставіцца да іх. Мер’ем разам з маленькім Омерам уцякае ад яго ў Стамбул. Там яны і жывуць сціпла, але шчасліва. Пакуль аднойчы на парозе іх дома не з’яўляецца ўчара.