Прачнуўшыся рана раніцай у пасцелі са сваёй жонкай, з якой даволі паспяхова пражыты 14 гадоў, Селамі раптам успамінае, што ўчора яго новая каханка абвясціла пра сваю цяжарнасць і неабходнасць даць імя будучаму малышу. Селамі ідзе ў ванную і звоніць свайму блізкаму сябру Рухі, які працуе ў адвакацкай канторы, і просіць сябра заняцца яго шлюбарозводным працэсам як мага хутчэй. Аднак ён яшчэ не ведае, што ніякай цяжарнасці няма — гэта проста жаночая ўлоўка, каб захапіць каханца.
Рухі, увайшоўшы ў свой кабінет роўна ў чатырнаццаць хвілін дзявятага, як гэта рабіў усе гады, вітае свайго калегу Халкі. Той радасна паведамляе, што дзяўчына, з якой ён пазнаёміўся ў сацыяльных сетках, нарэшце пагадзілася на сустрэчу ў жывым выглядзе. Цяпер ён марыць пра тое, каб онлайн-падружка аказалася яшчэ прыгажэйшай, чым на здымках. На наступнае раніца Халкі бяжыць да сваёй знаёмай Хайры, каб абмеркаваць падзеі мінулай ночы і свой сексуальны досвед. Але Хайры цікавіць адказ на адзінае пытанне: мужчыны ўсе такія ідыёты? Як можна быць такім наіўным?