У Стамбуле ў адным раёне два розныя дамы і два розныя светы… Сям'я Берынгіллер, якія змагаюцца з беднатой, і іх сваякі Эрдэмлілер, багатыя і якія глядзяць звысока. Беррын – вымушаная церпець знявагі да таго часу, пакуль не перайдзе мост… Ніхаль – якая жадае адным крокам перайсці гэты мост… Велі – які не жадае нават пераходзіць мост… І Айсель – якая маруе разбурыць мост… Айсель больш не жадае прымаць падачкі ад багатых сваякоў; не хоча даўнасіць рэчы за сваёй багатай кузінай Алейнай; не хоча, каб цётка кожны раз заплаканай адпраўляла яе маму дадому… Айсель можа загарэцца ад адной іскры. Пасярод гэтага пажару ўнутры сэрца пасяліцца Каран, яе вялікае каханне. Каран прадаў зямлі любімую чалавека, а цяпер капае магілу для свайго ворага. Двое маладых людзей маруць помсты, таму будуюць любоўную пастку. Магчыма для самога нявіннага персанажа гэтага апавядання – для Алейны Эрдэмлі. У той час як Айсель застаецца паміж сваім гневам і сваяцкімі сувязямі, Каран мяцецца паміж дзвюма закаханымі дзяўчынамі… У гэтай вайне, дзе ўсе асуджаныя на прайгрыш, ці зможа каханне дайсці да шчаслівага фіналу?