Озгюр і Азлем, чыё жыццё выпадкова перасякаецца, нечакана надаюць новы сэнс жыццям адзін аднаму. Азгюр, які пакутуе празапагнозіяй, успрымае свет праз гукі і дэталі, паколькі не можа распазнаваць людзей па тварах. А Азлем, якую ўсё жыццё нібы не заўважалі, пасля сустрэчы з ім упершыню адчувае, што яна сапраўды існуе.