Жыла дружная сям'я... А потым не стала мужа і Мэрьям засталася ўдовай з шасцю дзецьмі (адна дачка і пяцёра сыноў). Старэйшага сына завуць Ісмаіл, яму дваццаць пяць гадоў. Самага малодшага завуць Хакан, яму 8 гадоў. Акрамя гэтага, з імі жыве яшчэ яе бацька, якому вось-вось павінна выканацца восемдзесят гадоў. Але як кажуць, адна бяда не бывае. Страшнае землетрасенне забрала ў сям'і ўсё, і галоўнае іх хатні ачаг... Усе гэтыя падзеі і шэраг удараў лёсу павольна, але верна вядуць сям'ю да вымушанай міграцыі. І яна прымае рашэнне пераехаць у Стамбул, да старэйшага сына. Мэрьям не здаецца, яна гатовая прайсці ўсе выпрабаванні і выжыць, каб захаваць усё, што ў яе ёсць — сваю сям'ю.