მერტუღულის გარდაცვალების შემდეგ თურქული მიწების მართვა მის მემკვიდრეს, 23 წლის ოსმან I გაზის ხელში გადავიდა. ახალგაზრდა მმართველს ფრიგიის ტერიტორია ერგო, თუმცა ამბიციურმა ბელადმა ეს არ დააკმაყოფილა: ის ოცნებობდა, რომ სამშობლოს ძლევამოსილების დიდებამ მთელ მსოფლიოში გავრცელებულიყო. მცირე გამოცდილების მიუხედავად, ახალგაზრდა მმართველმა წარმატებით დაიწყო ქვეყნის საზღვრების გაფართოება: შეერთო ბიზანტიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, უზრუნველყო თურქებისთვის მარმარილოსა და შავი ზღვის სანაპიროებზე გასასვლელი, შეუერთდა მონღოლებისგან გაქცეულ მუსლიმანებს. მისი არმიის ყველაზე უშიშარი მეომარი თავად ოსმანი იყო: ის ყოველთვის ბრძოლის ცენტრში იმყოფებოდა, მორჩილებს ღირსეულ მაგალითს აჩვენებდა. ამ სულთნის ძალისხმევით თურქეთი დიდ იმპერიად იქცევა, რომელიც მის სახელს ატარებს. მაგრამ ამას წლები დასჭირდება, ამჟამად კი მას წინ მრავალი გამოცდა ელოდება: ახლობელთა ღალატი, ახალი დაპყრობები და დანაკარგები, შურისმაძიელთა ინტრიგები და მთელი სიცოცხლის სიყვარული.