Озгүр мен Өзлемнің жолдары кездейсоқ қиылысып, бір-бірінің өмірлеріне жаңа мағына береді. Бетін тануға қабілетсіздігі бар Озгүр адамдарды беттерімен танып біле алмайды, әлемді дыбыстар мен егжей-тегжей арқылы қабылдайды. Өмір бойы елемейтін болып келген Өзлем оныңмен кездескен соң өзін нағыз өмір сүріп жатқандай сезінеді.