Эртугрулдун өлүмүнөн кийин түрк жерлеринин башкаруусу анын мурасчысы, 23 жаштагы Осман I Газиге өттү. Жаштыкка чыккан башкаруучуга Фригия аймагы тийген, бирок амбициялуу уулдун бул аны ыраазы кылган жок: ал өз мамлекетинин күч-кубатын бүткүл дүйнөгө жарна кылууну армандаган. Тажрыйбасы аз болсо да, жаш башкаруучу өз өлкөсүнүн чектерин ийгиликтүү кеңейтүүгө киришти: Византиянын бир бөлүгүн кошуп, түрктерге Мрамор жана Кара деңиздерге чыгуу мүмкүнчүлүгүн берди, монголдордон качкан мусулмандар менен биришти. Анын аскеринин эң баатыр жоокери өзү Осман эле: ал дайыма окуялардын ортосунда болуп, куралдаштарына көрүнүктүү үлгү көрсөттү. Бул султандын аракеттери менен Түркия анын ысымын алып жүргөн улуу империяга айланат. Бирок бул алда канча жылдардан кийинки окуя, ал эми азыр анын алдында көптөгөн сыналуулар бар: жакын адамдардын чыккынчылыгы, жаңы жеңиштер жана жоготуулар, кызгануучулардын козголоңдору жана бүт өмүр боюнча сүйүүсү.