Ал 1352-жыл менен 1430-жылдын аралыгында жашаган. Анын чыныгы аты Нуман бин Ахмед бин Махмуд, ал эми наамы Хажи Байрам-ы Улуу. Ал өз чыгармаларын түрк тилинде жазган, бул түрк тилин Анатолияда колдонууга таасир тийгизген. Ал өзүнчө илим менен исламдын мистикалык агымынын (суфизм) биримдигин түзө алган мистикалык акын болгон. Исламды илим катары түшүнгөн акын медреседе профессор катары студенттерге сабак берген жана андан соң суфизмди изилдөө менен алектенген. Дыйканчылыкты колдоп, Хажи Байрам-ы Улуу Орто Азиядан Анатолияга көчүп келген көчмөндөрдүн отурукташкан жашоого өтүшүнө, Анатолияда түрк отуруктарынын бекемделишине жана Осман империясынын цивилизацияга карай жолундагы өнүгүүсүнө түрткү болгон.