Юная студентка Алев сохта мекунад амали бехуда — шабонарӯзро бо Аднан, парвандаи зебое, ки ӯро рӯз қабл шиносо шуда буд, мегузаронад. Баъд аз якчанд вақт, духтар мефахмад, ки шабонарӯз ба бевақтӣ гузаштааст ва он аз ин алоқаи бесабаб ҳомила гардидааст. Алев то охир ҳомилагӣро пинҳон медорад, ваъдан ба таври пинҳонӣ дар маҳалли таваллудӣи донишгоҳивуселӣ фарзандро таваллуд мекунад ва онро ба офат талаб мекунад. Аммо мақсадҳои Алев барои нест кардани фарзанди бесабаб вайрон мешавад: онро меёбанд ва мезаруд, ва онро ба суд мекашанд барои кӯшиш барои қатл. Натиҷаи ин, Алев ба зиндон рафта, ва оила аз ӯ рӯ баста мешавад. Пас аз 18 сол, Алев аз зиндон ба озодӣ мебарояд. Зан баъд аз ин амалҳои худ пашмона шудааст ва қарор дорад, ки барои он чизе, ки барои ӯ аст, ҷанг кунад.