Ин ҳикоя оиши Ҳосматро баён мекунад - инсони, ки қонунҳои номақулни Шарқро расо накардааст, - ва Ямурро, қизи наивӣ ва бегуноҳ, ки амалан ҳеҷ чизро оид ба оқибатҳои гору душворҳои ҳаётиро надондааст. Дар роҳи омодагии шавқи онҳо ба ҳадди зиёд андозаҳои гуногун ба миён меояд ва барои гузаштан аз онҳо, маҳбубон бояд ҳадди аксар ҳаракат кунанд.