«17»: инчунин мавсими омадание, ки шумо интизор будӣ!
Ҳар мавсим, ки сериалҳои нави мавсими омаданиро оғоз мекунад, ба намоишдиҳандагон ваъдаи сюжети гуногун, шахсиятҳои ба ёдмондаро ва рафтори гирдикунандаро медиҳад. Аммо сериали «17» аз ин қонуният махрум монд. Натиҷаи ин, ба чои мазмуни машғулкунанда, он ба намоишдиҳандагон чизе мураккаб ва номуайян барои ичро кард.
Аз ибтидои аввал, ба назар мерасад, ки мо пеш аз худ сериали одатии наврасонаро дорем, ки элементҳои комедиро низ дорост. Қаҳрамонон — наврасонаи 17-сола, ки бо мушкилиҳои одатии худ: дусти аввал, низоъ бо падару модару ҷустуҷӯи чои худ дар ҳаёт, рӯ ба рӯ мешаванд. Аммо пас аз якчанд қисматҳо равшан мешавад, ки муаллифон барои мубоҳасе амиқ ва дарднаки худ нигаронидаанд.
Мавзӯи марказии сериал — калоншавӣ дар олами дунёе, ки ҳудудҳои байни воқеият ва хилват ноқис аст. Қаҳрамонни мафтул, наврасонаи 17-сола, дар вазъии қатор воқеаҳо қарор дорад, ки ба вай шабҳи худ ва идроки худро ба ташвиш меорад. Эҳсосоти вай нақши интиқоли эҳсосоти наврасони муосириро, ки баланд бардоштани амалиётҳои шахсии худ ва интизориётҳои берунаро ба тараф мекунад, мебозад.
Қиматгузории махсусро ба атмосфераи беқарорӣ бахшидан лозим аст, ки тамоми сериалро фарогиранд. Ҳар як шахсият ниятҳои воқеии худро пинҳон мекунад, ва суҳбатҳо пур аз нишонаҳо ва маъноҳои дугунаанд. Ин эффекти ташвишро ба вучуд меорад, ки то охири сериал намоишдиҳандаро рахна намекунад. Баъзе қисматҳо ба таври хеле машқулкунандаанд, ки барои ошкор кардани мачмӯи мавзӯъҳо зарурати нигарониши дубораро талаб мекунад.
Нагузашта метавон ба нақши амалиётҳои актёрӣ нигах кард. Иҷрои ролҳои асосии онҳо барои интиқоли тамоми гаммаи эҳсосот — аз шодӣ ва бепарвозӣ то ғам ва нотавонӣ — муваффақ шуданд. Корҳои онҳо барои ин, ки сериалро на ба намуди мачмӯи клише, балки ба намуди ҳикояи зинда бо одамонҳои воқеий бибинад, заминаҳо таъмин мекунад.
Аммо, «17» танҳо лоиҳаи машғулкунанда нест. Ин тахлили он аст, ки чӣ маъни дорад, ки наврасон будан дар давраи технологияҳои рақамӣ. Шахсиятҳо бештар вақтро дар шабакахои ичтимой мегузаронанд, алоқаи онҳо бо воқеият бо экранҳои телефонҳои алоқаманд аст, ва дӯстӣ баланд баланд ба лайкҳо ва комментарияҳо тақлид мешавад. Сериал ба омма мегузорад, ки технологияҳо чӣ тавр ба идроки мо аз ҷаҳон ва худ мутаассир мекунанд.
Паёни сериал бисёр саволҳоро ба ҷо мегузорад. Мумкин аст, ки ин асли нишонаи асосии лоиҳа бошад. Муаллифон ба намоишдиҳандагон ҷавобҳои равшанро пешниход намекунанд — онҳо ба онҳо тахлил карданро ба худ пешниход мекунанд. Аз ин рӯ, «17»-ро натавон ба таври ягона барои муваффақиятнок ё норасоида номбар кард. Ин сериалист, ки зарурати вақт, сабр ва тайёрӣ ба мубоҳасаро дорад.