Панчохӯи пандӯҳсолаи Суна, занӣ бевазфа ва беҷой, танҳо он гоҳ ҷойи истиқомат пайдо кард, ки ба Вейсел, қадимашро ба ҳамон замон бад-ин никоҳ кард. Солиҳаҳи қадим аз ин, онхо рафта буданд, ваъзи онҳо ҳафтодсола аст ва он дар қишлоқи хобонаи хушӯъ зиндагӣ мекунад. Аммо Суна оқибати некуро наёфта, ба депрессия дучор шуда, пинҳонӣ барои истеъмоли машрубот оғоз мекунад.