Оилаи дўстдошта зиндагонӣ мекард... Ва баъд шаҳиданд, ки модари онхо вафот кард ва Мерьям бо шаш фарзанд (як духтар ва панҷ пирон) бешоҳа монд. Писарҳои калонтаринаш Исмоил ном дорад, ки 25сола аст. Навчарин писараш Хокон ном дорад, ки 8сола аст. Ҳамчунин, бо онҳо падарҳои Мерьям низ зиндагӣ мекунад, ки баъд аз ин ба 80солагӣ мерасад. Аммо, ҳангоми гуфтан, ки яке аз балохоҳо ба танҳоӣ нест. Зилзилаи ваҳшии оиларо тамом кард ва асосии онҳо – хонаи хонагӣро гирифт... Ҳамаи ин ҳодисаҳо ва қатор балоҳои тақдирот оиларо ба муҳоҷирати маҷбурӣ равона мекунад. Ва онхо қарор гирифтанд, ки ба Истамбул, ба писари калонтарин, раванд. Мерьям нотавонӣро қабул накунад, у оқибатҳоро ба сар мебарад ва барои нигоҳ доштани он чизе, ки дорад – оилаашро, зинда мемонад.