Бутун бу тариханг 10 йил аввалдан бошлаб, бу вахийа бўлганда. Кичик Озгўр дебонини йўқотган бола эди. Улар қишлоқда яшовчилар, хўжалик қилиб, уларга бева-бечоралар учун болалар уйи қараб турган. Шу ерда Озгўр ўз биринчи болаларгача бўлган мухаббатини - Элиф деган қизни учратди. Отаси ўзгачасини олиб кетиш учун келганда, Озгўр Элифга: «Мен 10 кундан кейин қайтаман» деган эди. Лекин 10 йил ўтди... Ёш Озгўр Стамбулда ўз бой бобосининг пулида яшовчи, уйкусиз, тусовкачи ва жанжалчи одамга айланди. Унга хеч нарса қийин эмас, чунки у бой ва тездан бобосининг бутун мулкини мерос қилиб олади. Қимматбахо мосламалар, шикарли апартаментлар, гўзал қизлар ва тунги клублар. Унга хаёт муваффақ қилди ва nihoyat 18 га тўлди. Лекин бобосининг васиятномасидаги бир кичик детал пайдо бўлди: Озгўр меросни ўз туғилган қишлоғидаги ўрта мактабни тамомлаганидагина олади. Кичик қишлоқдаги мактаб, унга ўрганиб қолган хаётдан қўйиб кетмоқчи бўлса-да, бутун мулкни олишга интилиб кетган одамнинг ўзгача қараши қийин. У бобосининг портрети олдида қасам ичдики, унинг барча пулини олиб қўяди! Лекин инсон ўзгариши мумкин эмаслигини айтганми? У қишлоқда ўз қизи Элифни учратганида, Озгўрнинг тақдири бутунлай ўзгаради.