Ertug‘rul vafotidan so‘ng turk yerlarining boshqaruvini uning vorisi, 23 yoshli Usmon I G‘ozi qo‘lga oldi. Yosh yigitga Frigiya hududi topshirildi, ammo bu ambitsiyali qo‘mondonni qoniqtirmadi: u vatani davlatining qudratiga shuhrat butun dunyoga tarqalishini orzu qildi. Tajribasi kam bo‘lsa-da, yosh hukmdor mamlakati chegaralarini muvaffaqiyatli kengaytira boshladi: Vizantiya hududining muhim qismini qo‘shib oldi, turklarga Marmar va Qora dengizlarga chiqish yo‘llarini ta’minladi, mo‘g‘ullardan qochgan musulmonlar bilan birlashdi. Uning armiyasining eng jasur jangchisi o‘zi edi: Usmon har doim janglar o‘rtasida bo‘lib, qurol do‘stlariga munosib misol bo‘ldi. Bu sultanning sa’y-harakatlari tufayli Turkiya uning nomi bilan ataladigan ulkan imperiyaga aylanadi. Ammo bu yillar o‘tgach bo‘ladi, hozir esa unga ko‘plab sinovlar: yaqin kishilarning xiyonati, yangi zabt etishlar va yo‘qotishlar, hasadgo‘ylarning hiylalari va umr bo‘yi sevgisi kutmoqda.