XVII аср. Вена учрашувида туркларнинг устидан қозонilganликдан сўнг, яначар Хасан Балабанга ўлимга хукм чиқарилган, аммо у қочib қолган. Балабан Италия Альпларидаги Моэна қишлоғига етиб қолган. Ушбу ерда у Глория исмли қиз билан танишиб, унинг томонидан қонундан ташқари қилиб қолган ва қочish жараёнида олган оғир ярасини даволашга ёрдам беришга қаратилган меҳр-оқибатини кўрган. Кетма-кетликда улар ўртасида романтик ҳис-туйғулар пайдо бўлганки, бу ҳис-туйғулардан кенгайиб кетган. Шу вақтда деҳқонлар ўз феодалининг зулмини бошидан кечириб келишмоқда, у ўз қўшинларини қишлоққа қизиққан ва қочib кетган туркни топиш учун жодудлардан тозалашга жўнатиб юборган. Балабан Глорияни ёнмоқдан қутқариб қолган ва қишлоқнинг химоячисига айланган. Вазиятда ўзгаришлар содир бўлганда, унинг эски душманларидан бири, бир вақтлар ўзининг акаси деб санаган жуда золим рицар Марко пайдо бўлган.