Бобур болалик даврларида отасининг маслаҳатларини доимо эшитган, унда боласига оила – бу яшашдаги омадлиликнинг асоси, яъни мустаҳкам тыл, ишончли химоя, жойлик уй-жой ва яқинларининг гўзаллиги, деб ўргатган эди. Ўсган сари, қизни ота-онасининг қатъий танлашига қарамасдан, уларнинг танлаган қизига – анъанавий патриархал оиладан чиққан қизга уylanди. Рафиқасига кўп севгиси бўлмаган Бобур ўз бизнесига ва рафиқасининг, янада сўнгра қизининг фаровонлигига қаратди.
Кечмишдаги севгиси билан учрашган Каппадокияга ташриф буюриши, ундаги табиий манзараларнинг гўзаллиги унга янада қўшиқ қўшди. Сабаҳ бу йилларда ҳам ўзгармаган, балки янада жўшқин ва маҳлиё бўлган. Бобур ўз қадрига қайтганини сезиб, бу гўзал қиз билан бўлган вақтини тўла ўтказиб, оиласи ва мажбуриятларини унутди. Қайтиш вақти яқинлашиб қолди. Аммо унда бундай кучли севгидан қўрқувли қизиқишни енгиб, ўз мажбуриятларини эслашга қодирми?..