Турк сериаллари дунёвий қизиқишларни романтик чизиқлардан ташқари, ишончли зўравонлар галереяси билан хам қозонади. Баъзи антагонистларни томошабинлар драматик тарихи учун кечиришга тайёр бўлсалар, бошқаларнинг харакатлари эса хеч қандай контекстда изох топмайди. Материал фанатлар жамоалари ва ижтимоий тармоклардаги фаол мухокамалар асосида тайёрланган.
Шериф Фуртуна («Бу денгиз тўлашгача») — нафсаткорлик ва зўравонликнинг танаси. Унга хос усул — қўрқув орқали тўла назорат. Қahramon Эсмега никоҳни зўравонлик билан қилишга мажбур қилди, Адилдан отасини маҳрум қилди ва йиллар давомида бошқаларнинг қайғусидан лаззат олиб, мораль чегараларни мавжуд эмас деб қаради.
«Узоқ шаҳар» лойиҳасида иккита ноёб зўравон қahramon бор. Надим «тандадаги зўрлик» деб ном олган: Аземни ўлдириб, Сулеймани ва кейин Борани ўзлаштириб, ўғлини йиллар давомида қўлдан келгандагина эзиб, атрофдагиларни доимо ҳиёнат қилиб келган. Байбарс-ота фойда келсагина ҳамкорлик қилади. Совиқ қонлилик, ақл ва мораль тормозларнинг йўқлиги унинг ўлимга олиб келадиган хавфлилигини белгилайди; томошабинлар учинчи мавсумда қисос олишини умид қиладилар.
«Эшрефнинг орзулари»нинг иккинчи мавсумида иккита монстр яратди. Динчер — стратег-психопат, ўз тарихини қисос олиш учун қайтадан ёзган. Йиллар давомида ўз мақсадига эришиш учун изчил режа тузди, совуқ қонлилик ва садизмдан лаззат олиб, жараённинг ўзларига маҳлиёт беради. Томошабинларнинг уни ақлдан озганликка солиши ўзларининг қисосни бажаришдан оладиган қўрқинчли қўрқувлари билан қаршиликда қолди. Эртан — бизнесидаги ертмоқ, бошқаларнинг хаётини ўз хавфсизлиги учун алмаштиришга тайёр. Интрига ва қотишлар устидан ўзбошимчалик қилиб, ўз қаттиқлигини муваффақиятли бизнесмен қиёфасига беркитиб кетган. Динчер каби, унга хам болачасидаги жабрларга ишора қилиб, ўзларини қўриқловчилар мавжуд.
Ведат («Ҳуқуқ») — классик қўпол куч билангина кучли: фақат кучсизларга қарши. Йиллар давомида ҳуқуқсиз аёлни терроризация қилиб, фақат куч тилини тушунади. Актёр Мехмет Али Нуроглу яратган образ шунчалик ишончлики, томошабинлардагина эмас, балки қўрқув ва нафрат қолди — хеч қандай ҳамдардлик қолмади.
Мафия кланда ўсиб етган амбициоз ёшлардан Бурак («Жалоқ») ўзгача. Зўравонликни иш усули деб билади. Дадиллик, ҳаяжон ва хокимият учун ҳар қандай гуноҳни қилишга тайёрлик Али Рызанинг қарама-қаршиси. Томошабинларнинг қисмига кўра, унда хеч қандай ўзгаришга қодирлик сифатлари йўқ.
«Клюква шарбати»нинг тўртинчи мавсумида уйдаги маньяк — Яғызни тақдим этди. Салкымнинг дўстининг ўғли Ниляйга никоҳлашиб, молиявий муаммоларни ечишга уриниб, рад этилгандан сўнг, у шантажга ўтирди: қурбонни ўзлаштириб, компромат фотосуратларни тайёрлаб, уларни такрорлаб. Ўлдиришга ҳам уриниб қолмаган бўлсада, у бошқаларнинг хаётини бузишга яқинлашди, уйдаги тираннинг реалистик портретини яратди.
Ҳуқуқий триллер «Ҳуқуқ» иккинчи йирик образни яратди — Йекту. Адвокатлик фирмасининг асосчиси қонунни танлаб қўллаган: далилларни фальсификация қилган, оилага bosim ўтказган, жиноий алоқалардан фойдаланган ва ҳатто дипломни ҳам сотиб олган. Томошабинлар уни «жирканч, қилич, хитрий инсон» формуласи билан тавсифлашди, пулнинг беқарорлигига ишонишди.
Муҳим «Қишлокчи» лойиҳасида, унда ҳар қандай қahramonнинг зўравонлик сояси мавжуд бўлганда, Саафет Исханлы-ота алоҳида ажралиб турар эди. Тарик ва Саафетнинг бувиси йиллар давомида невараларини оёқларидан палла билан уриб тарбиялаган. Аниқки, унга қараб, жабрланган ва ҳақиқатга бўлган мааниятга эга бўлган насли яратди. Томошабинларнинг қисмига кўра, у Казым ва Мезидедан ҳам кўпроқ нафрат уйғота оларди.
Рўйхатни Юсуф («Гуллар ва гуноҳлар») билан тугатсак — унинг юзини камера кўрсатмаган ота. Учта ўғлини ташлаб кетган, тўртинчисини эзиб, ўз режалари учун уларнинг хаётини бузишга қайтиб келган. Қардош ўғлини ҳам ўз сценарийига қўймаслик учун ўлдиришга тайёр. Томошабинлар томонидан «Йилнинг энг ёмон отаси» номзоди.
Рўйхатдаги номлар тўлиқликка эга эмас — турк телевидениеси доимо янги антиқаҳрамонларни яратмоқда. Лекин айнан бу номлар томошабинлар мухокамасида энг кўп эшитилади ва резонансга қараганда, бежиз эмас.