Небагаты садоўнік жыў і працаваў са сваёй дачкой Гюльру ў раскошным асабняку. Гюльру тады было 6 гадоў. Яшчэ з гэтага ўзросту, мараю садоўніка было, каб дачка яго была задаволена і шчаслівая. Яшчэ тады Гюльру пазайздросціла багаценькай дачцэ гаспадароў асабняка. Іх дачку звалі Жюліде. Гюльру з дзяцінства ва ўсім старалася ёй падражаць. Дзве процілеглыя асяроддзі, як горкае і салодкае перапляліся паміж сабой, хоць, тады гэта ніякай пагрозы не прадвяшчала. Але пастаяннае падражанне і насмешкі ў адказ прывялі нашых гераінь да чагосьці вельмі небяспечнага...