Боғиқии оқилона, хоҳари хуб ва фарзандони зебо. Воқеаи бадбахт, гувоҳиётҳои исботнок, ва некӣи аҷибаи хоҳар дар ҳолатӣ, ки он ҳеҷгуна ақидаи бад дошта нест, баҳри хонаи маҳбас мешавад… Соли бисёр онҳо ба усулҳои қонунӣ уммедворанд, бо ҳуқуқшиносҳо кор мекунанд, ба ин ки ҳама чиз хал шавад, аммо ҳама бенатиҷа аст. Ҳеҷ имкон барои озодшавӣ нест, ҳеҷ имкон, баҷуз… Ба чӣ қадамхои омӯзгори таърихи оддӣ, барои ҳифзи оилааш, қадамхои худро бардошта, риояи ҳамаи чизе, ки ба ў мондааст, мегузарад…