Ин маросим таърихи зебои дӯстии Ҳазар ва Зилан аст. Мазмуни фильми ҳамин аст: ду қабилаи душман ду оғози сулҳро баён мекунанд ва дар ин рӯз як намояндаи қабилаи Зилан (бародари Зилан) бародари Ҳазарро мекушад... Оилаҳо ба даҳи душманӣ мерасанд... Пешвоҳои оилаҳо ин масъаларо чунон хал мекунанд: барои охиста баҳонаи душманӣро ба сар меоранд, бад-ин мақсад фарзандони худро бад-ин кор маҳкам мекунанд. Пас, падар Зиланро ба хонаи шавҳари ояндаи ӯ - Ҳазар - мефиристад. Онҳо бад-ин маврид ба никоҳ мерасанд, аммо ба мавриди ихтиёрӣ. Баъд аз он, онҳо ба ҳам дағал мешавад... ба ҳам дӯст мешавад, аммо дар роҳи онҳо доимо мушкилоти нави худро нишон медиҳанд...