Подруги Эким ва Лейла зиндагонӣро дар махаллаи бечора гузаронида, хостагӣ доранд, ки ба мактаби, ки бачагони оилаҳои сермаёни хонданд, рафта бошанд. Яке рӯз мошини роҳиро ба Лейла заданд ва ҷонибдори ҷиноятиро тарк карда, ба самти мактаб рафтанд. Вақте ки огоҳӣ ба ин расид, ки қиз барои остатки умри худ дар инвалидӣ қарор гирифтааст барои касе аз мактаб, директори мактабро қарор дод, ки ба се намояндаи махаллаи Лейла стипендия диҳад, то ин воқеаро пӯшиданд. Яке аз стипендиатхо Эким мешавад, ки мехоҳад касеро ёбад, ки дусти азизашро ба тахтабандӣ маҳкам кардааст.
Подруги Эким ва Лейла зиндагонӣро дар махаллаи бечора гузаронида, хостагӣ доранд, ки ба мактаби, ки бачагони оилаҳои сермаёни хонданд, рафта бошанд. Яке рӯз мошини роҳиро ба Лейла заданд ва ҷонибдори ҷиноятиро тарк карда, ба самти мактаб рафтанд. Вақте ки огоҳӣ ба ин расид, ки қиз барои остатки умри худ дар инвалидӣ қарор гирифтааст барои касе аз мактаб, директори мактабро қарор дод, ки ба се намояндаи махаллаи Лейла стипендия диҳад, то ин воқеаро пӯшиданд. Яке аз стипендиатхо Эким мешавад, ки мехоҳад касеро ёбад, ки дусти азизашро ба тахтабандӣ маҳкам кардааст.