Ғоҳинҳои асосии ин достони ду қизқарони аҳдӣ мебошанд, ки бо роҳҳои ҷудои тарбия меафзоянд: Гюлен – дар назди падар, омӯзгори бечораи идеалист, тарбия мешавад, вале Горкем дар шароити ободӣ бо модар ва буваи худ зиндагӣ мекунад. Оқибати ба ин ду қиз қадами худро ба самтҳои ақидаи зиндагии гуногун пешниход кардааст, ба онҳо омодагии санҷиши навиро пешниход мекунад. Буваи Горкем вафот мекунад, қарзҳои зиёде ба ҷои худ мегузорад, ва модарӣ, Нихан, мефаҳмад, ки ягона роҳи чиҳишти маҷории қизи худ барои Каан, фарзанди оилаи Аталай, мебошад. Горкем ақида дорад, ки қисқа вақтӣ барои Каан заводи мешавад, аммо оқибат ҳамчунин тағйироти худро пешниход мекунад.