Баъд аз фарқи дарднок, зан-ҳуқуқшиносӣ, ки наврас аст, ба дастгирии дӯстонӣ такя мекунад ва ба дунёи мушкил ва дағал ошиқӣи муосири имрӯза ба таври пурмаъни бахшида мешавад.

Баъд аз фарқи дарднок бо Омер, мутассадири муваффақи хуқуқшиносӣ, ки Лейла Тайлон ном дорад, қарор мегирад, ки ду́стони навро ёбад. Яке аз яку́н ба дастгирии Ошпаз Файёз, ки маҳбубаш мешавад, меояд ва ба қалби Лейла эҳсосоти навро баён мекунад. Дар ин вақт, ба Лейла корҳои машҳури соли ҷорӣ ба мучрим Чом Муродон, ки се маҳрамони қаблӣ доштааст, ба он таъин мешавад. Дар ақидаи эҳсосотии худ, ки ба Омер, Чоми таҳдиднок ва маҳбуби номуайян Файёз тааллуқ дорад, ба мушкилоти амиқ равона мешавад. Охиста-охиста, Лейла мефаҳмад, ки мушкили асосии он нест, ки худро гум карда бинад.