Таърихи бо бахшидани дипломхои Академияи политсия, ки омодакунандаи мудофии қавй, росткор, пуррух ва пурмаънаи қавй мебошад, оғоз мешавад. Сарп хеч гуна маълумот дошт, ки бародари калонтаринӣ, ки маросидандӣ солхои пешина - хамшаҳсоли ӯ дар Академияи политсия мебошад. Пас, пеш аз маросидан, уро Умут номидаанд, ва пас аз он - Мерт. Дар давраи кӯдакиаш ӯро ба гурӯҳаи кӯчавии ба таҷовуз маҷбур карданд, ки ба савдои ғайриқонунии машҳур аст. Аммо ба ҳар кас фарриштаи нигоҳбон лозим аст... Қизи Мелек барои Умут-Мете чунин фарриштаи нигоҳбон шуд. Тавассути ӯ ӯ қарор дод, ки гурӯҳро тарк кунад ва роҳи ростро интиқол кунад, ба Академияи политсия дохил шавад. Умут-Мете ва Сарп ба ҳамдигар маънои умумӣ надоранд, байни онҳо доимо низоту чанг ва мачолис ба вучуд меояд. Онҳо ба ақли худ ҳам омаданд, ки онҳо - бародарони асабӣ мебошанд. Ояндаи онҳо баъд аз омодашавии Академия чӣ хоҳад буд?