Зейнеп дар хонаи кўдакондаи кўдакй зиндагонӣ мекард, ки дар он ҷо нафари дигареро баҳри он набуда, барои он танҳо Несрин - духтариро дошт, ки онро «бародарӣ» мегуфт. Солиён пас Зейнеп ҳамчун табобатчии кўдакӣ дар бемористони кўдакон кор мекунад. Барои аввал дар ҳаёти худ бад-ӯ ошиқ шуда, он мефаҳмад, ки аз ошиқи худ ҳомила мешавад. Духтари, ки мехоҳад оилаи шодмонро бо ошиқи худ ва фарзанд созад, ҳали нафаҳмидааст, ки қисмати он чӣ тарз аст. Фарзанди онро оилаи богати турк, ки барои қизи бемори худ ба донор ниёз доштанд, дурда мегиранд.