Асли мегуяд, ки никоҳ — ин афсона, ва он инро барои ҳама ошкор мегӯяд. Аммо вақте ки Керем, ки зебо аст, беистифода бо у́ риоя мекунад, он ҳама ҳилоҳи худро ба кор мегирад, то онро барои пешниход кардан маҷбур кунад.