Баъд аз авариои бад-бахти роҳии рӯзхои қабл, ки ҳангомеи якчанд сол пеш рӯй додааст, офаридаи конструктори махорати Арел ҳали худро ба он амал омадааст, ки хотирҳои азизашро, ки ҳамаи ин вақт дар ҳолати кома қарор дорад, ба ҳаёти аслиро баргардонад. Қаҳрамони моҳираи ин мақсад барои ҳисобкунӣ ва эҷодии маҳорати баландтарини иншоотӣ – мошинҳои ғайриоддии афсонавӣ, ки қобилияти мулоқот кардан бо беморонҳои вазнин ва беҳуш, инчунин бо мардумҳои вафотшударо доранд, машғул аст. Полиция вақте ки ҷустуҷӯи шахсе, ки ба ин афсона мусоидат кардааст,ро қатъ кардааст, аммо шавҳари вай ҳали худро ба он амал омадааст.
Қаблтар, ин мард ба ҳолати некӣ нарасида, барои ташхис ба духтур муроҷиат карда, маълум шуд, ки ба касалити вазнин дучор шудааст. Арел намунаҳои гуногуни мошинро эҷод кардааст, аммо то ҳозир натиҷаи зарурииро гирифта нашудааст. Дарки он, ки вақти қимати ӯ наздик аст, онро барои эҷодии иншооти махсус, ки онро «Номен» (бе мардон) номидааст, вақти бештарро ба он бахшидааст. Охиста-охиста натиҷаҳои аввал ба миён меоянд. Дар ин вақт, маълумот оиди ин кор ба одамоне, ки хоҳанд ин мошинро қабл аз дигарон гиранд, дастрас мешавад.

Баъд аз авариои бад-бахти роҳии рӯзхои қабл, ки ҳангомеи якчанд сол пеш рӯй додааст, офаридаи конструктори махорати Арел ҳали худро ба он амал омадааст, ки хотирҳои азизашро, ки ҳамаи ин вақт дар ҳолати кома қарор дорад, ба ҳаёти аслиро баргардонад. Қаҳрамони моҳираи ин мақсад барои ҳисобкунӣ ва эҷодии маҳорати баландтарини иншоотӣ – мошинҳои ғайриоддии афсонавӣ, ки қобилияти мулоқот кардан бо беморонҳои вазнин ва беҳуш, инчунин бо мардумҳои вафотшударо доранд, машғул аст. Полиция вақте ки ҷустуҷӯи шахсе, ки ба ин афсона мусоидат кардааст,ро қатъ кардааст, аммо шавҳари вай ҳали худро ба он амал омадааст.
Қаблтар, ин мард ба ҳолати некӣ нарасида, барои ташхис ба духтур муроҷиат карда, маълум шуд, ки ба касалити вазнин дучор шудааст. Арел намунаҳои гуногуни мошинро эҷод кардааст, аммо то ҳозир натиҷаи зарурииро гирифта нашудааст. Дарки он, ки вақти қимати ӯ наздик аст, онро барои эҷодии иншооти махсус, ки онро «Номен» (бе мардон) номидааст, вақти бештарро ба он бахшидааст. Охиста-охиста натиҷаҳои аввал ба миён меоянд. Дар ин вақт, маълумот оиди ин кор ба одамоне, ки хоҳанд ин мошинро қабл аз дигарон гиранд, дастрас мешавад.