Эфлятун аз холи набошад, ки дар хурдикй нарасид. Аммо ин ба у̃ манъ накард, ки корхои падарӣ - соатсозро давом дихад. Ва ин ба у̃ манъ накард, ки дӯстӣро ёбад - номуътамадди нафар, ки рӯзҳои барангӣ ба у̃ наздик шуд. Номуи ин кас Офлаз аст: у̃ дар ҳама чиз муваффақ аст, фақат бад-ин андаке нораҳмат аст. Корхои оилавӣ дорад, аммо Офлаз хоҳад, ки фотографияро кор кунад. Навҷӯи потенсиалӣ дорад, аммо эҳсосоти пуркуввати нест. Ошноӣ бо Эфлятун ба у̃ имкон медиҳад, ки ба умри худ ва ҷаҳони атроф бо дигар назари худ нигарад. Ва Эфлятунро баёни овозхои неъмати паст ва зебои у̃ маҳв мешавад, ки онро пас аз қисматҳои аввал фаромӯш накарда буд - ва як рӯз дар ательеи худ онро баъд аз вақти аввал шунид.