Аси – дўхтари фермери, ки қариб қурғоқчilikка дучор шудааст. Падари ў барои нигох доштани заминихои худ қадимиятро рад карда, бародари дипломашро барои он сарф карда ва умри худро ба он бахшидааст. Аммо хозир вақт бадтар шудааст ва у мачбур аст, ки барои зиндагии худ дар заминие, ки оилааш барои се насл онро эгал кардаанд, ки онро мекоранд, ба он пул сарф мекунанд ва аз он хўрок мегиранд, биться кунад. Зиёда Аси, монанди падараш, ба ин замин алоқаманд аст. У забони табиатро, забони заминро хеле хеле бад мефахмад. Хатто номи худро низ ба ивази обхои дарёи Аси, ки дар он махал протекает мекунад ва афсонахо гуфтаанд, ки обхои онро ба тарафи худ мебуррад, гирифтааст. Ва қайд ба ин заминхо, ки Аси дар он зиндагй мекунад, сирхои оилаи Демир ва падараш махфуз аст. Вақте ки Аси ва Демир ба якдигар шиносоянд, онхо хеч гумон намебаранд, ки ин сир базми зиёде ақибатхои ду оила, дуелихо ва инқилобии умри қадимашонро ба амал оварда, ишкро номумкин месозад…