Эмир — навраси парвардаи китоб, ки ба футбол шиддат дорад. У ба таври қатъияткор мақсад дорад, ки ояндаи худро ба ин намуди варзиш пайваст кунад, ва дӯстони ў эътиқод доранд, ки ба зудӣ ё худ баъд Эмир футболисти машҳур хоҳад шуд. Аммо қисмати Эмирро бадбахтӣ барои ў чизе махфиро баён мекунад, ки ҳаёти оддӣ-ӯро ба таври норасоли тағйир медиҳад. Ҳоло барои ў интихоби душвор аст: қувваи худро ба даст орад ва ба ҳаёти қаблӣ баргардад ё танҳо равона шавад ва бо суръати оқим равад.

Яман — молодой, оқил мард аст, ки табиатро хеле дуст дорад ва хоҳиши кори нек пайдо карданро дорад. Ў барои кор дар як холдинги калон сар карда мешавад, аммо номатлақ мешавад. Пас аз 5 сол, қисмати тақдир Яманро бо Доа — насли оилае, ки соҳиби ин корхона мешавад, ки ба он чо қабул нашуда буд, рӯ ба рӯ мекунад.

Муваффақияти хирург Доган Ханҗиоглуро дар Истамбул таваллуд шуда ва тарбияёфтааст, аммо якчанд сол пеш барои халли инсоф аз хонаи худ баромада, бо оташонии инсоф аз оилаи худ барои воқеаи шокирунандаи оташонро пароканда шудааст. Хозира у дар Измир зиндагонй мекунад, зиндагии мардонро қутб мекунад ва қариб ба хеч як нафари ақрабон худ нагуфтааст. Алоқаи ягонааш бо гузашта — хоҳараш Мелек, ки барои омадан ба Истамбул барои арўсии хоҳараш Гүлүсан онро қарор медиҳад. Бозгашт ба хонаи ақрабон Доганро ба хотираи ҷонибахои фаромўшшуда ва ҷиноятҳои алоқаманд ба оилаи Ханҗиоглу мекунад.

17-сола Арас қабулдоштарон оилада тарбия карда, хамсояларидан тажовуз дида, тарбиячиларнинг зулму-жабрга дучор гардид. Ўзга мақсади — бародари худро ёвга чиққандан сўнг топмоқ. Изланишлар уни Бодрумга олиб келади, унда оилаи кучли Аккай ва чиройли Лейла билан танишади.

Ҳайдар Али — инсони принципист, ки шараф ва адолат барои ў гапхои бемаъно нестанд. Вақте ки оилаи ў бемилоҳата қатилу қатл карда мешавад, ў худ барои худ суд мекунад. Ин амал Ҳайдарро ба маҳбас мерасонад, ки онҷа бо рахбарони яке аз картелҳои таъсиргузори кишвар рӯ ба рӯ мешавад. Сесола маҳбасй ӯро ба таври дағал тағйир медиҳад, устувории алоқаҳои таҳдиднок ва масъулиятҳоро барои ў ба миён меорад. Вақте ки ба озодӣ меояд, Ҳайдар мефаҳмад, ки маҳбубаи умри ў ба дӯсти наздиктари худ маҳрӯ кардааст. Ҳозир барои ў зарур аст, ки маънои зиндагии худро дигар ёбад ва инчунин ба картел муқобилат намояд, ки ҳар вақт ба ҷониби ҷаҳоншиносии чинояткорӣ даъват мекунад.

К 30 ҳоҳаш Дефне корхои муваффақияти афзалиро сохта, ба худ таваккал карданро маъмул намуда, аз танҳоӣ ҳаста шудааст. Он ҳеҷ қачон ба ҳавас наомадааст, ва ҳаёти ў бо падид омадани ду мард — Кадир, ки бевоситагӣ мегуяд, ва Толга, ки стратегияаш қоидаҳои бозӣро ба тамошо мекунад, ба ҳолӣ мегардад. Тоҳир барои он ки бо нофаҳмид, ғарат, қийинӣҳо ва ҳиссиётҳои пурзӯр рӯ ба рӯ шуда, аз он бегона натавонад.

У қисараи Олияи Олбор зиндагиии шоду манзилиро дар Канада мегузаронид, аммо ҳамаи ин ба таври ногузиртар ба ҳалокат омад — вафоти шавҳари ў, Борон. У хост, ки ўро дар ватани худ, дар шахри қадимии Мардин, дафн кунанд. Пас аз омадан ба ин ҷо бо фарзанди панҷсолааш, Олия мефаҳмад, ки дар қафос қарор гирифтааст. У бо қишри таъсиргузор ва сарвари он, Джиҳоном, бародари Борон, шиносо мешавад. Ҳамчун ошкор шуд, қишри консерватив дорад нақшаҳои худро барои фарзанди Олия: онхо хоҳанд, ки кўдакиро ба Канада нагузаронанд. Sirrҳои чинояткорона, мубориза барои хукумат ва душманйи қати ба қишри дигар — ҳар қадам, ки Олия оид ба оилаи шавҳараш маълумот гирифта мешавад, барои ў қиёсатро душвортар мекунад, ки аз қафос бегона шавад. Аммо ў қарор дорад, ки содиқона муборизаро давом диҳад.

Қисмат / Оплата / P.A.Y. түрк сериалини русча ду́гонада Турк ТВ 1 сайтида сиёсатдаги сифатда барча қисмларини кўриш мумкин. Сериалнинг сюжети машхур осмончи Осман Ҳамди Бейнинг «Яшил масжид олдида» номли расмининг сирли йўқолишига қаратилган. Ушбу расм 1882 йилда ясалган ва яхши химоя қилинадиган махсус коллекциядан ўғрилик йўли билан олиб қўйилган. Қимматбахо расмнинг йўқолиши қийинчиликларга тўла, сирли ва хавфли воқеаларга тўла криминал тарихийнинг бошланғич нуқтасига айланади. Санъатнинг қимматбахо намунасининг ўғрилишидан сўнг, бу иш билан боғлиқ бўлганларнинг хаёти тез ўзгариб бошлайди. Баъзилари катта пул ва хокимiyat учун хеч нарсадан қўрқмайдиган бўлса, бошқалари хақиқатни аниқлашга харакат қилади, қолганлари эса ўзларининг хохишсиз равишда ўлимга олиб келадиган ўйинга тортилади. Воқеалар ривожланиши билан расмнинг йўқолишига эхтиёткорлик билан яратилган режадан ташқари одамларнинг заифликлари – қўрқоқлик, хийонат ва фойда қилиш истагининг яшириниши аён бўлади.

Юсуф кор мебони шабона барои нақш кардани хона ва ояндаи хуб бо невестааш Ҳазон. Воқеаи дардноки оид ба оилааш Юсуфро ба роҳи қистории қарор медиҳад, ки барои номатобии қизе бо номи Дила мешавад. Ин нақшаи тамошоии маъшуқона ва қисторииро, ки рол доштаашро Мерт Рамазан Демир, сутораи «Зимородка» ба амал овардааст.

Таърихи оиди он чи ки чӣ қадар муҳим аст, ки дар ҳафтаи душвор касе дошта бошӣ, ки барои ту дастгирӣ кунад ва зиндагии туро ба хубӣ иваз намояд. Дар ин мелодрама мавзӯъҳои эҳсос, гузаронидани монеъшавӣ ва худшиносии худ мавҷуданд. Ҳақиқӣ, бахти воқеӣ ин қобилияти қабул кардани одам ҳамчун он кист, на он ки барои худ нақши идолиро ё шаҳзодаи сафеди худ эҳсос кунӣ.

Ишқ ва ваҷибӣ бо шафқатнокии душманӣи оилавӣ рӯ ба рӯ мекунанд. Дар маркази санҷида — қӯрӣ, ки ҳикояти он бо ду гурӯҳи кувваманд ва оқибати одамон алоқаманд аст, ки ҳаёти онҳо дар зери фишори қадами қадим ва амбицияҳои муосири имрӯза тағйир меёбанд...

«Дурдуштан» — равшан ва маънавӣ сериали туркӣи соли 2026, ки мавзӯъҳои эътимод ба худ, қабули худ ва дӯстии ростӣро тадқиқ мекунад. Дар маркази қиссаи духтари чавон ба номи Ойше қарор дорад, ки аз ҳамаи умри худ «дурдуштан» номида мешавад зеро намуди бешумор ва рафтори ногуфтагӯии ўро бадном мекунанд. Дар баробари ин, Ойше дорои таланти хайратанг ба санъати наққошист, ки ин барои ў паноҳгоҳии аз офатҳои душвори олам мешавад.

Шумоиширо ба профессор Инон Қуроолро муошира мекунем. Инсон дар бемористони «Terra» баъд аз давраи дароз мутасадди мешавад. Уро яке аз олим ва муваффақиятноктарин табибон хисоб мекунанд. Яке рўз ба вай чизе ноуммед ва ношиносо намуда мешавад. Ба Инон Қуроол тахдид меравад. Натичаи ин тахдид, инсон ба осебхои вазнин дучор мешавад. Он хотирро гум мекунад. Профессоро ба таври тезтар ба бемористон расониданд. Он чо маълум шуд, ки қахрамон хотирро гум кардааст. У то 12 соли охирони зиндагии худро ба хотир меоварад.